Welkom

René Wielink

VoetbalweddenIk ben 65, getrouwd met Eveline en ben vader van twee dochters van 27 en 29 jaar. Vanaf mijn jeugd was ik al dol op boeken en vond het heerlijk wanneer mijn moeder mij voor het slapen gaan een verhaaltje voorlas uit het grote verhalenboek dat ik op mijn verjaardag van oma had gekregen. Toen ik zelf leerde lezen las ik veel boeken die ik vond in de schoolbibliotheek en kon ik me daarmee uren bezighouden op mijn kamer. Ik was niet zo´n kind dat graag buiten speelde en van voetballen hield ik al helemaal niet, mijn vader maakte zich daar nogal eens zorgen over want volgens hem een normaal kind speelde met zijn vriendjes buiten. Ik niet, ik zat liever op mijn kamer met mijn boeken, een echte boekenwurm dus,  en was vooral een liefhebber van geschiedenis en filosofie.

Toen ik de leeftijd behaalde waarop ik moest beslissen wat ik met mijn leven wilde gaan doen was voor mij die keuze niet moeilijk te maken, Ik wilde zonder meer een literatuur opleiding gaan volgen. Mijn vader was het daar echter niet mee eens en was er dan ook van overtuigd dat ik daar mijn brood niet mee zou kunnen verdienen. Na een flinke discussie met mijn ouders besloot ik op achttienjarige leeftijd het ouderlijk huis te verlaten en op kamers te gaan wonen. In die tijd waren het eigenlijk alleen de hippies die dat deden en werd het vaak niet eens met goede ogen gezien maar op dat moment maakte me ook dat maar weinig uit.

Ik nam afscheid van mijn moeder die met tranen in haar ogen mij op het hart drukte dat als er iets mis zou gaan ik direct weer naar huis zou komen. Dat is uiteraard nooit gebeurt, mijn trots was daar net ietwat te groot voor en ook al heb ik een heleboel moeilijke dagen gehad daar in Utrecht heb ik er ook ontzettend van genoten om voor mezelf op te komen en te kunnen doen en laten waar ik zin in had. Ik mijn vrije tijd werkte ik in een restaurant waar naast mijn miezerig loontje ook de maaltijd bij inbegrepen zat, op die manier kon ik mezelf onderhouden zonder hulp in te roepen van mijn ouders. In de weekenden bracht ik mijn moeder vaak een bezoek om te kijken of dat alles op het thuisfront in orde was.

VoetbalweddenEenmaal afgestudeerd kon ik meteen aan de slag bij een bekende uitgeverij waar ik de opdracht had gekregen de flapteksten (inhoud van het boek op de achterzijde) van de boeken te schrijven. Het was een heerlijke tijd, veel lezen en schrijven, ook al was mijn droom zelf een paar boeken te schrijven zou ik me toch nog een hele poos met dit werk bezig houden om mezelf van een beter leventje te kunnen voorzien. Na acht jaar had ik het voor elkaar gekregen om mijn eigen appartement te hebben en had ik bovendien ook al een mooi centje op de bank staan voor de toekomst. Dat leidde ertoe dat ik besloot om mijn eerste boek te gaan schrijven en wat overigens een enorme succes is geworden.